در دو قسمت ابتدایی ، وبلاگها و وبسایت های محسن چاووشی را با هم مرور کردیم و رسیدیم به زمان حال . در این قسمت آخر اما می خواهم کمی درباره ی وضعیت فعلی صحبت کنیم و به انتقاد بپردازیم . این مقاله خرداد ماه نوشته شد ، اما به دلیل اینکه آقای متین زحمت کشیدند تا نسخه ی جدیدی از سایت طراحی کنند ، من انتشارش را به تعویق انداختم و فکر کردم شاید نیازی به مطرح کردن این مباحث نباشد ، که البته با توجه به اینکه ورژن جدید تنها در طراحی گرافیکی تغییر کرده ( و متاسفانه سرعت لود صفحات را پایین آورده ) و مسائل مطرح شده در صحبت های من هنوز پای برجاست ، این مقاله امروز منتشر می شود به امید اینکه مورد توجه قرار گیرد و باعث پیشرفت کیفی سایت رسمی و بهبود بیشتر روابط هواداران با محسن عزیز شود .
جامعه ی هواداری محسن چاووشی در اینترنت جامعه ی بزرگی است و گذشته از ارقام شش رقمی جستجو در گوگل برای واژه ی محسن چاووشی ( یا محسن چاووشی و Mohsen Chavoshi ) و تعداد بالای سایت ها و وبلاگ های طرفدار و تاپیک هایی که در همه ی فروم های فارسی زبان به حمایت از او یا در رابطه با آثارش زده شده ، نظر سنجی های اینترنتی گواه خوبی هستند تا ببینیم چگونه هواداران ، عاشقانه در این نظرسنجی ها شرکت می کنند و به خواننده ی محبوبشان امتیاز می دهند .
نباید فراموش کرد یکی از عوامل رشد چاووشی و شناسانده شدنش همین اینترنت بود و باز نباید فراموش کرد که او از روزهای اول حضورش در بازار موسیقی ، در اینترنت هم حضور داشته و ما در کنار ساعت هایی که با شنیدن آثارش سپری کرده ایم ، ساعات بسیاری هم در اینترنت کنار او بوده ایم . نوشته های مختلف درباره اش خوانده ایم ، عکس هایش را دیده ایم ، در روزهایی که مجاز نبود کارهایش را دانلود کرده ایم ، اینجا و آنجا درباره اش کامنت گذاشته ایم ، برایش هزینه کرده ، وبلاگ و وبسایت ساخته ایم و البته نه هیچ خواسته ایم و نه می خواهیم مگر اندکی توجه که خیلی هایمان با نامه ای که اردیبهشت امسال برایمان نوشت راضی شدیم . اما این ها باعث نمی شود انتقاد مفید را کنار بگذاریم .
گذشته از اینکه محسن دیگر شخصا در اینترنت فعالیتی ندارد ( و هیچ کس هم انتظار ندارد او مثل روزهای پارسی بلاگ جایی را مرتب به روز کند ) چیزهایی هستند که هواداران متفق القول آنها را مطالبه می کنند و متاسفانه جواب درسنی نمی گیرند . در زیر به این موارد اشاره می کنم .
اول – ارتباط با شخص محسن : آری این توقع بی جاییست که بخواهیم چاووشی جواب تک تک « دستت درد نکنه » ها و « موفق باشید » ها و « تولد ( یا ازدواج ) ـت مبارک » ها را بدهد و به تک تک هزار نفری که اینها را گفته اند پاسخ دهد . اما وقتی در سایت رسمی ایمیل هایی اعلام می کنیم ، لااقل باید پاسخگوی بعضی سوالات باشیم که عملا اینطور نیست و این ایمیل ها جنبه ی نمایشی دارند . در اینجا یا باید ایمیل ها را حذف و به همان صفحات کامنت گذاری جمعی ( برای مناسبت هایی مثل عید و تولد ) اکتفا کرد ، یا اینکه به سوالات و نقدهای تخصصی مستقیما پاسخ داده شود .
دوم – کارهایی که در حوزه ی عبارت « سایت رسمی هواداران » قرار گرفته اند : البته ما نباید زحمتهایی که فرزاد عزیز برای سایت هواداران می کشد و هزینه ای که پرداخت می کند تا آنجا سر پا بماند را نادیده بگیریم ، اما این دلیل نمی شود از ابتدایی ترین خواسته های هوادران به سادگی بگذریم و هیچ جوابی به این نیاز های اولیه ندهیم . مثال می آورم .
۱ – اطلاعات دیسکوگرافی سایت ناقص است . بعضی ترانه ها حتی اسم شاعر ندارند . کاور آلبوم ها با سایز ۱۵۰*۱۵۰ پیکسل قرار گرفته که بود و نبودش تفاوتی ندارد و هیچ کدام از کارها ( حتی با همین سایز کوچک ) بک کاور ندارند .
۲ – از مهر ۸۷ تا به امروز ( مرداد ۸۸ ) قرار است دو دکلمه از امیر ارجینی و حسین صفا در سایت قرار بگیرد که این اتفاق نیافتاده است .
۳ – از تابستان ۸۷ زمانی که مصاحبه با محمدرضا آهاری روی سایت قرار گرفت تا به امروز که به یکسالگی این اتفاق رسیده ایم ، بر خلاف وعده ی یک هفته ای که در همان فایل به هواداران داده شده ، هیچ مصاحبه ی صوتی ای با محسن پخش نشده و با توجه به مصاحبه های متعدد محسن بعد از یه شاخه نیلوفر ، پخش آن مصاحبه ( اگر اصلا انجام شده باشد ) امروز بی فایده است و مصاحبه ای نو نیاز است .
۴ – بسیاری از آهنگ های محسن چاووشی با کیفیت نامناسب پخش شده اند . در اینجا انتظار می رود با توجه به اینکه امروز پخش آنها دیگر مشکل ساز نیست ، سایت این آهنگ ها را با کیفیت اصلی در اختیار هواداران قرار دهد . متاسفم از اینکه بگویم بعد از مدت ها آهنگ تنگ بلوری با عنوان کیفیت اصلی روی سایت قرار گرفت ، اما شاهد همان کیفیت قبلی بودیم . بسیار ناراحت شدم و فکر های بی مورد زیادی پیش خودم کردم که حتی دوست ندارم آنها را مطرح کنم . اما اگر تا چندی دیگر به عنوان شروع ، شاهد پخش تنگ بلوری و کارهایی مثل توبه نامه ، شبانه ، نمی تونم نمی تونم عزیزم و خودفریبی با کیفیتهای واقعیشان نباشیم ، انجام این کار را شخصا بر عهده می گیریم مگر اینکه جواب قانع کننده ای از طرف مدیر سایت دریافت کنیم یا اینکه استقبالی را برای پخش این کارها شاهد نباشیم .
۵ – سایت اصلی باید محلی باشد که در آن به راحتی بشود به تمام مصاحبه ها و عکس های محسن از روز اول تا به حال دسترسی داشت ، اما متاسفانه گالری سایت بسیار ضعیف عمل کرده و حتی در دوره ی قبلی سایت Fans ( که اکثر عکس های محسن آنجا قرار گرفته بود ) تمام عکس ها دارای اسم و آدرس و لوگوی سایت بودند که این اقدام اصلا سزاوار هواداران چاووشی نیست . امروز حتی مصاحبه ها و عکس هایی که تا پیش از تغییر و تحول روی سایت .ws قرار داشت از روی آن پاک شده .
۶ – سایت هنوز هیچ موضعی در قبال سایت های Facebook و MySpace اعلام نکرده که با توجه به گسترش غیر قابل انکار این سایت ها جای بسی تعجب دارد . هر چند الآن این سایتها فیلتر شده اند و شاید دیگر نیازی به تکذیب اینکه ID محسن چاووشی ( که حدود ۳۵۰۰ نفر فرندلیست داشت ) در این سایت ها جعلی است نباشد ، اما برای من بسیار جای شگفتی دارد که وبسایت به کوچکترین و مسخره ترین صحبت هایی که بین جمع ده – پانزده نفره ی اعضا در مورد اینکه محسن چاووشی هشتاد سال پیش به دنیا آمده ، واکنش نشان می دهد و در صفحه ی اول بیانیه صادر می کند ، اما در مورد سوء استفاده های سه – چهار هزار نفری هیچ دلیلی برای صدور بیانیه نمی بیند .
۷- سایت رسمی و سایت هواداران باید محلی باشد برای در جریان قرار گرفتن هواداران از وضعیت خواننده شان . نه اینکه بعد از پخش آلبوم با آنها خداحافظی کنیم تا آلبوم بعد . حداقل چیزی که آنها انتظار دارند این است که سایت ، آنها را از سردرگمی در بیاورد و حداقل ماهی یکبار خبری از خواننده ی محبوبشان آنجا قرار دهد . مثل روالی که پیش از این نزدیکان محسن در سایت ها و وبلاگهایشان داشتند و همه ۲-۳ ماه قبل از پخش آلبوم ، حتی اسم تراک هایش را می دانستند . اما امروز سایت هیچ شفاف سازی ای در زمینه ی اسم آلبوم بعدی یا ژانر موسیقی اش انجام نمی دهد و تنها مشغول اسکن کردن مصاحبه با مجلات می شود ( که این کار طبق قوانین مطبوعاتی ، تا آمدن شماره ی بعدی آن مجله می تواند جرم و نقض حقوق مولف ( کپیرایت ) به حساب آید که البته بحث ما این نیست ) . و اما خبری که سایت اخیرا منتشر کرده واقعا چه چیز جالبی دارد ؟ اینکه اسم آهنگساز و خواننده ی آلبوم محسن چاووشی است ؟ یا اینکه تنظیم آن را محمدرضا آهاری انجام داده ؟ یا شاید شنیدن نام های حسین صفا و امیر ارجینی خیلی هیجان انگیز است ؟ بعد از این همه سکوت ، انتظار خبر جالبتری می رفت . اینها چیزهایی است که هر طرفداری می داند . تنها نکته ی جالب توجه آن خبر اسم یک ترانه ی سرای جدید بود که پیش تر توسط یکی از یوزرهای همین سایت اعلام شد . از تاریخ پخش شدن آلبوم هم بگذریم که آدم را به یاد دکلمه های دو ترانه سرا و مصاحبه با محسن و هزاران قول و قرار دیگر می اندازد .
و غیره …
خوشحال نیستم از جمله ای که می خواهم بگویم ، اما سایت رسمی و سایت هوادارن نیازهای بدیهی و بدوی هواداران را هم رفع نمی کند و چیزی مثل قرار دادن نسخه ی با کیفیت آهنگ ها را ( برفرض که آن نسخه ی تنگ بلوری با کیفیت باشد ! ) منت گذاری بر سر آنها نشان می دهد و نه حق طبیعی شان . دلم می خواست بگویم چرا سایت هیچ ویدیویی از محسن عزیز در اختیار هواداران نمی گذارد ؟ وقتی که محسن می تواند با یک ویدیوی تبریک نوروز ۱۰ ثانیه ای ، کل آن ایام را به کام هوادارانش شیرین کند ( شما بخوانید کل سال را ! ) ، چرا نباید چنین کاری انجام دهد ؟ وقتی هنوز نمی شود کنسرت داد یا ویدیو کلیپ ساخت ، چرا باید طرفداران را تشنه نگه داشت ؟ چرا بیاییم و تجربه ی اشتباه یه شاخه نیلوفر را در تشنه گذاشتن مخاطبان تکرار کنیم ؟ آیا اینگونه ، سیراب کردن این افراد سخت تر نمی شود ؟ چرا محسن وقتی هر ۶ ماه یک بار آلبوم می داد کمترین انتقادی به او نمی شد ، اما وقتی این فاصله دو ساله شد ، شاهد هجمه ی انتقادها بودیم ؟ حال نیز اگر حرکت رو به جلویی صورت نگیرد ، ممکن است شاهد همان اتفاق برای کنسرت و ویدئو کلیپ و … باشیم .
فقط این نیست … مثلا این را دیگر همه می دانند آلبوم متاسفم کیفیتی به خوبی کیفیت دمــویش ندارد . دمویی که خود سایت هواداران آن را پخش کرد . و چه ایرادی دارد پخش با کیفیت این کار ، وقتی عده ی زیادی را خوشحال می کند ؟ و چه ایرادی دارد دمویی از آلبوم بعدی را در سایت قرار دهیم ، وقتی مشکلی از جهت مجوز ندارد ؟ و اگر مشکل دارد چرا مشکلات را نگوییم ؟ و مگر هواداران حق ندارند اسم آلبومی را بدانند که برایش ثانیه شماری می کنند ؟ نه … چرا درباره ی آن ۱۱ تراک و سبک و سیاقش توضیح نمی دهید ؟
می دانید ، وقتی سایت حتی کاور با کیفیت آلبوم ها را بدون لوگو و به صورت کامل در اختیار مخاطبانش نمی گذارد ، این احتمالا بزرگترین جسارت ممکن است که از مسئولش بخواهیم ویدیویی ۱۰ ثانیه ای تدارک ببیند تا کل سال را برای عاشقان یک شخص شیرین کند . شاید هم آن شخص اصلی دلش چنین چیزی نمی خواهد ؟ که اگر این باشد ، چرا سال های نه چندان دور آنطور به نظرات وبلاگش اهمیت می داد که در صدد جوابشان بر می آمد و امروز می گوید از شهرت منتفر است ؟ آیا این اخلاق درستی است ؟ آیا این جواب درست این محبت هاست یا اهمیت دادن به کامنت های آن وبلاگ ها ؟
یادم می آید روزی می نوشتی : انساني كه فراموش شود ميميرد ، پس مرا فراموش نكنيد ! محسن عزیز ، مگر هوادارانت تو را در آن روزهای سختی فراموش کردند که تو اینگونه آنها را در روزهای آسودگی به دست فراموشی سپرده ای ؟ می دانم گفته ای نظراتشان را می خوانی و با خواندن بعضی گریه می کنی ، اما آنها آیا آنقدر حق ندارند که جواب بعضی ایمیل هایشان را بدهی ؟ ۱۰ ثانیه روبروی دوربین برایشان صحبت کنی ؟ کاور کامل کارهایت را بهشان بدهی ؟ زیباترین آهنگهایت را با کیفیت درست در اختیارشان بگذاری ؟ اینهایی که شب و روز چراغ سایتت را روشن نگه می دارند و آلبومت را به فروش ۸۰۰ هزار تایی می رسانند و هر جا هستند از تو می گویند و خواب و رویایشان دیدار توست ، آیا انقدر حق ندارند که نام کار بعدی ات را بدانند ؟ ۱۰-۱۵ ثانیه اش را بشنوند ؟ بدانند در چه سبکی است ؟ اینهایی که در روزهای بی کسی برایت طومار جمع کردند و موقع شنیدن خبر حذف صدایت از سنتوری ، یا کنار گذاشتن خوانندگی ، زار زار گریستند ، آیا لیاقت یک سایت فعال و به روز را ندارند ؟ آیا لیاقت خواندن شعرگونه هایت را ( مثل « پاییز که می شد … » ) در وبسایت خودت و نه مطبوعات دیگران ندارند ؟ آیا نمی توانی برایشان هر از گاهی چیزی روی کاغذ بنویسی وقتی با دیدن دست خطت خوشحال می شوند ؟ آیا اینها همانقدر نمی توانند از تو بخواهند فراموششان نکنی که خودت روزی از خودشان درخواست کردی ؟ تو که می توانی به اینها زندگانی بخشی ، چرا از آنها گرفته ای آنچه را می بخشی ؟ چرا انقدر ساکتی …
۱۵ مرداد ۸۸
۹:۳۰ شب
